श्री स्वामी जगद्गुरू शंकराचार्य पीठ (करवीर) यांनी लेखक नरेंद्रनाथ महाराज चौधरी यांच्या 'हा खेळ प्राक्तनाचा की पूर्वसंचिताचा' या ग्रंथाचे सखोल परीक्षण व मार्गदर्शन केले आहे. त्यांच्या अभिप्रायातील प्रमुख पैलू खालीलप्रमाणे आहेत:
१. शास्त्र आणि तर्क यांचा समन्वय
पीठाच्या मते, ऋषीप्रणीत धर्माचा उपदेश केवळ कोरड्या तर्काने समजणे कठीण आहे. वेदान्तशास्त्राला अनुसरून आणि तर्कबुद्धीच्या बळावर धर्माचे मर्म जाणून घेणे आवश्यक असते. केवळ निराधार तर्काने कोणत्याही गोष्टीचे मूल्यमापन करण्याऐवजी शास्त्राचा आधार घेणेच योग्य ठरते.
२. प्रकृती आणि त्रिगुणांचा प्रभाव
भगवद्गीतेचा संदर्भ देत पीठाने स्पष्ट केले की, प्रकृतीचे तीन गुण (सत्त्व, रज, तम) जीवात्म्याला कर्मफल भोगायला प्रवृत्त करतात. जो व्यक्ती पुरुष, प्रकृती आणि गुण यांचे स्वरूप जाणतो, त्याला कर्माचे पाश बाधत नाहीत. लेखकाने याच त्रिगुणांचा विचार 'आपले प्रारब्ध काय आहे?' या प्रकरणात शास्त्रशुद्ध पद्धतीने मांडला आहे.
३. लेखकाचे परिश्रम आणि प्रशंसनीय मांडणी
श्री. नरेंद्रनाथ महाराज यांनी अत्यंत परिश्रम घेऊन विश्वातील सखोल विचार एका लघुग्रंथात संकलित करण्याचा स्तुत्य प्रयत्न केला आहे.
४. मार्गदर्शक सूचना आणि सल्ला
पीठाने ग्रंथाच्या अधिक सुस्पष्टतेसाठी काही तांत्रिक सुधारणाही सुचवल्या आहेत:
५. संस्था आणि कार्यासाठी आशीर्वाद
हे पुस्तक 'नाथशक्तीपीठाचा' संदेश देत असल्याने, धर्मनिष्ठा ही केवळ ज्ञानशक्तीच्या प्रवाहातूनच वाहावी, अशी सूचना पीठाने केली आहे. तसेच कार्य करताना धनसंचय किंवा अतिशयोक्तीपूर्ण प्रलोभने टाळून शुद्ध हेतूने लोकोद्धार करावा, असा आशीर्वादात्मक उपदेश दिला आहे.
६. वेदांचे महत्त्व आणि सिद्धी
शब्द, स्पर्श, रूप, रस आणि गंध यांचे यथार्थ ज्ञान वेदांमुळेच मिळते. गीतेच्या वचनानुसार, जो मनुष्य स्वधर्माने आणि स्वकर्माने ईश्वराची आराधना करतो, त्यालाच खरी सिद्धी प्राप्त होते.
श्री. नरेंद्रनाथ महाराज यांनी अत्यंत परिश्रम घेऊन विश्वातील सखोल विचार एका लघुग्रंथात संकलित करण्याचा स्तुत्य प्रयत्न केला आहे. 'माणसाचे योग, भोग' या प्रकरणातील माहिती अत्यंत उद्बोधक असून तर्कनिष्ठ मांडणी करण्याची प्रवृत्ती प्रशंसनीय आहे.